آیا ایالات متحده “مسئولیت اخلاقی” در ارائه کمک به کشورهای فقیر – که ردپای کربن به طور قابل توجهی کمتری دارند و با حوادث آب و هوایی فاجعه بار با نرخ بسیار بالاتری نسبت به کشورهای ثروتمند مواجه می شوند، دارد؟
الف مطالعه کنید منتشر شده در 11 دسامبر در تغییر آب و هوا با توجه به نقش تاریخی کشور ما به عنوان منبع اصلی انتشار کربن، افکار عمومی ایالات متحده را در مورد سیاست های آب و هوایی جهانی بررسی می کند. این مطالعه تجربی و تصادفی به طور خاص نگرش آمریکایی ها را نسبت به چنین مسئولیت اخلاقی بررسی کرد.
این کار توسط پروفسور MIT ایوان لیبرمن، رئیس مشترک سیاست معاصر آفریقا و مدیر مرکز مطالعات بین‌المللی MIT، و ولها چارنیش، دانشیار علوم سیاسی فورد، و توسط جارد کالو، دانشجوی دکترای علوم سیاسی MIT رهبری شد. و ارین واک ’24 فوق دکترای دانشگاه پنسیلوانیا. در اینجا، لیبرمن تحقیقات و بینش های تیم را توصیف می کند و توصیه هایی را ارائه می دهد که می تواند منجر به حمایت موثرتر از آب و هوا شود.
س: یافته‌های کلیدی – و هرگونه شگفتی – از کار اخیر شما در مورد نگرش‌های آب و هوایی در میان جمعیت ایالات متحده چیست؟
الف: یک سوال بزرگ در مذاکرات اقلیمی COP29 در باکو، آذربایجان این بود: چه کسی هزینه تریلیون ها دلار مورد نیاز برای کمک به کشورهای کم درآمد را برای سازگاری با تغییرات آب و هوایی پرداخت خواهد کرد؟ در جلسات گذشته، رهبران جهانی به اجماع فزاینده ای دست یافتند که ثروتمندترین کشورها باید پرداخت کنند، اما تعهدات بعدی کمی وجود داشته است. در کشورهایی مانند ایالات متحده، افکار عمومی در مورد چنین سیاست هایی می تواند بر ذهن سیاست گذاران سنگینی کند زیرا شهروندان بر چالش های خود در داخل تمرکز می کنند.
گاستون براون، نخست وزیر آنتیگوا و باربودا، یکی از بسیاری از کسانی است که چنین نقل و انتقالاتی را یک مسئولیت اخلاقی می داند و توضیح می دهد که بسیاری از کشورهای ثروتمند، تامین مالی آب و هوا را به عنوان “یک اقدام خودسرانه خیریه… بدون اینکه به رسمیت بشناسند که تعهد اخلاقی برای تامین مالی دارند، می بینند. به ویژه ناشران تاریخی و حتی آنهایی که در حال حاضر انتشارات بزرگی دارند.»
در مطالعه خود، ما تصمیم گرفتیم نگرش آمریکا را نسبت به کمک های خارجی مرتبط با آب و هوا اندازه گیری کنیم و به صراحت تأثیر این روایت خاص از مسئولیت اخلاقی را آزمایش کنیم. ما این کار را به صورت آزمایشی انجام دادیم به طوری که افراد به صورت تصادفی برای دریافت پیام های مختلف تعیین شدند.
یکی از پیام‌ها بر آنچه ما چارچوب «عدالت اقلیمی» می‌نامیم تأکید می‌کند و استدلال می‌کند که آمریکایی‌ها باید در کمک به کشورهای فقیر به دلیل نقش نامتناسب ایالات متحده در انتشار گازهای گلخانه‌ای که منجر به گرم شدن زمین شده است، مشارکت کنند. این پیام تأثیر مثبتی بر میزان حمایت شهروندان از استفاده از کمک های خارجی برای سازگاری با آب و هوا در کشورهای فقیر داشت. با این حال، وقتی به این موضوع نگاه کردیم که واقعاً چه کسی از پیام تحت تأثیر قرار گرفته است، متوجه شدیم که تأثیر آن تنها در میان دموکرات‌ها بیشتر و از نظر آماری معنی‌دار است، اما نه در میان جمهوری‌خواهان.
ما متعجب شدیم که پیامی که بر همبستگی تأکید می‌کند، این ایده که «ما همه با هم هستیم» هیچ تأثیری بر نگرش‌های شهروندان، خواه دموکرات یا جمهوری‌خواه نداشت.
س: توصیه های شما برای پرداختن به نگرش در مورد سیاست های جهانی آب و هوا در ایالات متحده چیست؟
الف: اول، با توجه به بودجه محدود و توجه به کمپین های ارتباطی، تحقیقات ما مطمئناً نشان می دهد که تأکید بر سرزنش و شرمساری اندک از پیام های مسئولیت مشترک پراکنده تر قوی تر است.
اما تحقیقات ما همچنین تاکید کرد که یافتن راه‌های جدید برای برقراری ارتباط با جمهوری‌خواهان در مورد تغییرات آب و هوا و کمک‌های خارجی چقدر حیاتی است. جمهوری‌خواهان عمدتاً کمتر از کمک‌های اقلیمی حمایت می‌کردند، و با این حال، حتی از آن پایین‌ترین سطح، پیامی که مورد توجه دموکرات‌ها قرار گرفت، استقبال بسیار متفاوت‌تری در میان جمهوری‌خواهان داشت. محققان و کسانی که در خط مقدم ارتباطات آب و هوایی کار می کنند باید برای درک بهتر دیدگاه های جمهوری خواهان تلاش بیشتری کنند. برای مثال، جمهوری‌خواهان جوان ممکن است در مورد سیاست‌های کلیدی آب و هوا انعطاف‌پذیرتر باشند.
س: با روی کار آمدن دولت ترامپ، برخی از موانع و/یا فرصت‌های خاصی که برای جلب حمایت عمومی ایالات متحده برای مذاکرات بین‌المللی آب و هوا با آن مواجه هستیم، چیست؟
الف: ترامپ نه تنها در دوره اول ریاست جمهوری خود با خروج از توافق پاریس، انزجار خود را نسبت به اقدام بین المللی در مورد تغییرات آب و هوایی نشان داد، بلکه قصد خود را برای دو برابر کردن چنین استراتژی هایی در دوره دوم ریاست جمهوری خود نشان داد. و این ایده که او از کمک به فقیرترین کشورهای جهان که تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی هستند حمایت می کند؟ این بعید به نظر می رسد. از آنجایی که افکار عمومی جمهوری خواهان را کاملاً با این چشم اندازها همسو می‌دانیم، رک و پوست کنده، خوش‌بین بودن دشوار است.
آن دسته از آمریکایی‌هایی که نگران تأثیرات تغییرات آب و هوایی هستند، ممکن است لازم باشد برای حمایت از تلاش‌های عدالت اقلیمی به سازمان‌های دولتی، غیردولتی، شرکت‌ها و بیشتر جهانی مراجعه کنند.
س: آیا غذای آماده دیگری وجود دارد که بخواهید به اشتراک بگذارید؟
الف: کسانی که روی تغییرات آب و هوایی کار می کنند ممکن است نیاز داشته باشند در نحوه صحبت و ارسال پیام در مورد چالش های پیش روی جهان تجدید نظر کنند. در حال حاضر، تقریباً هر چیزی که شبیه «تغییر آب و هوا» به نظر می‌رسد، احتمالاً توسط رهبران جمهوری‌خواه و بخش‌های بزرگی از جامعه آمریکا رد می‌شود. رویکرد ما برای آزمایش انواع پیام های مختلف، یک استراتژی نسبتا کم هزینه برای شناسایی استراتژی های امیدوارکننده تر است که آمریکایی ها و شهروندان دیگر کشورهای ثروتمند را هدف قرار می دهد.
اما مطالعه ما، مطابق با کارهای دیگر، همچنین نشان می‌دهد که حزب‌گرایی – جمهوری‌خواه یا دموکرات شناخته شدن – قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده نگرش نسبت به کمک‌های اقلیمی است. اگرچه پیام های عدالت آب و هوایی ممکن است کمی نگرش را تغییر دهد، اما تأثیرات آن در مقایسه با سهم خود هویت حزب هنوز هم کم است. درست همانطور که نخبگان جمهوری خواه زمانی متقاعد شدند که رهبری مبارزه جهانی با اچ آی وی و ایدز را بر عهده بگیرند، چالش مشابهی برای کمک به آب و هوا در پیش است.
