اولین باری که استیو جابز یک تظاهرات عمومی اپل مکینتاش برگزار کرد ، در اوایل سال 1984 اسکریپت ها بخشی از استقرار بودند. ابتدا مشاغل دستگاه را از کیسه خارج کردند. سپس با استفاده از فناوری گفتار از سامسونگ ، مکینتاش بخش بزرگی از فریم های اصلی IBM را ساخت: “هرگز به رایانه ای اعتماد نکنید که نمی توانید انتخاب کنید.”
دلیلی وجود دارد که جابز این کار را انجام می دهد. در چند دهه اول ، هنگامی که محاسبات بخشی از زندگی فرهنگی شد ، از دهه 50 آغاز شد ، رایانه ها به نظر غیر دوستانه ، تاریک و در معرض کار علیه منافع انسانی به نظر می رسید. فیلم را از سال 1968 بگیرید. “2001: ادیسه فضایی” ، که در آن رایانه ساخته شده ، هال ، علیه فضانوردان اعزامی درخواست می کند. این یک سنگ فرهنگی معروف است. مشاغل ، با فروش ایده رایانه شخصی ، از طنز برای سهولت نگرانی در مورد دستگاه ها استفاده می کردند.
بنیامین مانگروم ، دانشمند MIT می گوید: “در برابر احساس محاسبه مانند سرما و شماره گذاری شده ، این واقعیت که این رایانه از فناوری صوتی برای تحویل شوخی استفاده می کند ، به نظر می رسد که کمتر ممنوع است ، بدتر.”
در حقیقت ، این پویایی در فرهنگ معاصر ، در فیلم ها ، تلویزیون ، داستان و تئاتر ظاهر شد. ما غالباً با شک و ترس خود در مورد محاسبه طنز ، خواه با ماشین آلات قرار داده ایم یا از آنها انتقاد می کنیم. اکنون Mangrum این پدیده را در کتاب جدید “کمدی محاسبات: یا اینکه چگونه یاد گرفتم که از نگرانی و عشق به پیری یاد بگیرم” که در این ماه توسط انتشارات دانشگاه استنفورد منتشر شده است ، تجزیه و تحلیل می کند.
Mangrum ، استادیار برنامه ادبیات MIT می گوید: “کمدی شکلی برای ساختن این فناوری است که به نظر می رسد معمولی است.” “وقتی در شرایط دیگر ، محاسبات ممکن است غیر انسانی یا غیر شخصی به نظر برسد ، این کمدی به ما اجازه می دهد تا آن را در زندگی خود به گونه ای بگنجانیم که معقول باشد.”
شانس
علاقه مانگروم به این موضوع در بخشی از بازی ویلیام مارکانت در سال 1955 ، مجموعه میز ، یک کمدی عاشقانه بعداً به فیلمی تبدیل شد که با بازی قطرین هپبورن و اسپنسر تریسی ، که از جمله موارد دیگر پرسید ، چگونه کارگران اداری با رایانه ها وجود خواهند داشت.
شاید در برابر انتظارات ، کمدی های عاشقانه یکی از مشهورترین شکل های مدرن فرهنگ باشند که با فناوری و تأثیرات آن بر ما می جنگند. Mangrum ، در کتاب ، توضیح می دهد که چرا: ساختار نقشه آنها اغلب شامل چرخش است که گاهی اوقات به فناوری گسترش می یابد. این محاسبه ممکن است ممنوع به نظر برسد ، اما می تواند مردم را نیز جمع کند.
مانگروم خاطرنشان می کند: “یکی از مناطق مشترک برای کمدی های عاشقانه این است که شخصیت ها یا عواملی در درام وجود دارند که مانع از اتحاد شاد دو نفر می شوند.” “و غالباً از طریق قوس درام ، مانع یا طبیعت انسداد ، آنها به یک شریک زندگی یا همکار تبدیل می شوند و به اتحاد زوج خوشحال جذب می شوند. این الگویی برای چگونگی ارائه برخی از تولید کنندگان فرهنگی می خواهد محاسبات را ارائه دهد. این به عنوان یک انسداد آغاز می شود و به عنوان یک شریک به پایان می رسد.”
این ساختار داستان ، یادداشت های مانگروم ، به دوران باستان باز می گردد و در روز شکسپیر رایج است. با این حال ، همانطور که او در کتاب می نویسد ، “واقعیت بی ضرر به نام کمدی” وجود ندارد زیرا وسایل نقلیه و اشکال آن با گذشت زمان تغییر می کند. فراتر از آن ، شوخی های خاص در مورد محاسبات می توانند به سرعت منسوخ شوند. استیو جابز از قاب اصلی ، و نورا نورا Efron 1998 را مسخره کرد. شما نامه به مودم های شماره گیری می خندید ، اما این شوخی ها ممکن است امروز اکثر مردم را متعجب کند.
مانگروم می گوید: “کمدی یک منبع ثابت نیست.” “این یک جعبه ابزار به طور مداوم در حال تغییر است.”
با ادامه این تحول در قرن بیست و یکم ، مانگروم خاطرنشان می کند که بسیاری از کمدی های محاسباتی بر کل دسته نظرات متمرکز است ، که او آن را “شوخی عالی فن آوری و صنعتی” می نامد. این امر بر شکاف بین صدای نجیب که آرزوهای فناوری اعلام شده را اعلام کرده اند و گاهی اوقات دیسمول نتیجه آن را نشان می دهد.
به عنوان مثال ، رسانه های اجتماعی به دنیاهای جدید اتصال و تحقیقات اجتماعی قول داده اند و فوایدی را دارند که مردم از آن برخوردار هستند – اما همچنین قطبش ، اطلاعات نادرست و سمیت را ایجاد می کند. اثرات اجتماعی فناوری پیچیده است. نمایش های تلویزیونی کامل ، مانند دره سیلیکون ، در این زمین حفر شده است.
Mangrum می گوید: “صنعت فناوری اعلام می کند که برخی از محصولات خود دارای اهداف انقلابی یا آرمانشهر هستند ، اما دستاوردهای بسیاری از آنها به آن نمی رسند.” “این یک شوخی سرگرم کننده است. مردم ادعا می کنند وقتی ما واقعاً سریعتر ایمیل می کنیم ، جهان را نجات می دهند.
تصویر پیچیده و کثیف
کمدی محاسبات در چندین کشور دیگر فرهنگ و فناوری مدرن حفاری شده است. مفهوم اصالت شخصی ، همانطور که مانگروم خاطرنشان می کند ، ساخت و سازهای بسیار اخیر و معاصر در جامعه است – و این یکی دیگر از حوزه های زندگی است که با محاسبات محاسباتی روبرو است ، زیرا رسانه های اجتماعی پر از هزینه برای دروغ است.
مانگروم می گوید: “این اخلاق اصالت با کمدی همراه است زیرا ما در مورد افرادی که معتبر نیستند شوخی می کنیم.”
کمدی محاسبات از سایر دانشمندان ستایش کرد. مارک گبل ، استاد انگلیسی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی ، آن را “درک دنیای تکنولوژیکی در پیچیدگی ، پوچ و نشاط خود” ضروری دانست.
مانگروم از طرف خود تأکید می کند که کتاب وی مطالعه پیچیدگی کامل فناوری ، فرهنگ و جامعه است.
مانگروم می گوید: “این تصویر واقعاً پیچیده و کثیف وجود دارد.” “و این کمدی گاهی اوقات راهی برای تجربه و پیدا کردن لذت در این آشفتگی پیدا می کند ، و بعضی اوقات او آن را به خوبی در درسی می پیچد که می تواند چیزها را از عروس تر از آنچه که واقعاً باشد ، بسازد.”
Mangrum می افزاید: این کتاب بر “ترکیب تهدید و لذت که در تاریخ رایانه شرکت می کند ، به روشی که جامعه جذب و شکل می گیرد ، با دستاوردها و مزایای واقعی ، همراه با تهدیدهای واقعی ، مانند کار ، من علاقه مند به دوگانگی ، یکسان و به ظاهر بر خلاف خصوصیات این تجربه است.”
