بسیاری از ما در یک نقطه یا نقطه دیگر ، یا در دندانپزشک و یا در مطب پزشک ، X -Ray دریافت کرده ایم. اکنون فضانوردانی که به دور زمین می روند نشان داده اند که می توان یک X -Ray را در فضا گرفت. تلاش ها به محققان فضایی آینده برای تشخیص و نظارت بر شرایط پزشکی ، از شکستگی ها و اسپری ها گرفته تا علائم تجزیه استخوان در هنگام مدار کمک می کند.
هفته گذشته ، اعضای خدمه در مأموریت FRAM2 ، که در رسانه های اجتماعی منتشر شده اند ، و اولین تصویر X -ray نوع پزشکی خود را که در فضا ساخته شده اند به اشتراک گذاشتند. تصویر یک اسکن دست سیاه و سفید با یک حلقه است که اولین تصویر اشعه ایکس را یک بار ، 130 سال پیش ، توسط فیزیک ویلهلم اشعه ایکس ، از دست همسرش ابراز می کند. تصویر جدید X -ray در ریزگردها ، در داخل کپسول فضایی با چهار نفر که با سرعت مداری 17.500 مایل در ساعت پرواز می کنند ، در حدود 200 مایل بالاتر از سطح زمین ساخته شده است.
اسکن بدن در هنگام پرواز بخشی از پروژه Spacexray بود ، یکی از 22 آزمایش علمی که فضانوردان در طول مأموریت FRAM2 انجام دادند. FRAM2 که توسط SpaceX اداره می شد ، اولین مأموریت پرواز فضایی بشر برای سفر به مدار قطبی بود و از قطب به قطب در اطراف سیاره حرکت می کرد. FRAM2 به دلیل مأموریت خود از کشتی نروژی Fram نامگذاری شده است ، که اولین کسی است که در اواخر قرن نوزدهم به مناطق قطب شمال و قطب جنوب منتقل می شود.
اسکن بدن اولین تظاهرات است که تصاویر X -ray پزشکی را می توان در محدوده و شرایط فضا انجام داد. لونی پیترسسن ، یک پروژه Spacexray ، استادیار گروه هوانوردی و فضانوردان MIT است که به مطالعه فیزیولوژی کیهانی و تأثیر پرواز کیهانی بر بدن انسان می پردازد. پیترسن با همکاری شرکای نهادی مانند دانشگاه استنفورد و کلینیک مایو و شرکت های سخت افزاری X -Ray KA و Minxray ، به تعریف و طراحی پروتکل پیرامون پروژه Spacexray کمک کرد. پیترسن صحبت می کند اخبار MIT چگونه این اولین تصاویر Orbital X -ray می تواند به مأموریت های طولانی مدت ایمن و سالم در فضا کمک کند.
در: چالش های گرفتن X -Ray در فضا ، در برابر اینجا روی زمین چیست؟
الف: از نظر سخت افزاری ، روش ها و موضوعات بسیار زیاد چالش های مختلفی وجود دارد.
برای به دست آوردن یک سخت افزار دارای مجوز فضا ، باید مینیاتور و تا حد امکان نور باشد. همچنین نیازهای ایمنی افزایش یافته است زیرا همه دستگاه ها در داخل خانه کار می کنند. افزایش نیازها باعث تحریک توسعه فناوری می شود. من همیشه می گویم که فضا بهترین شتاب دهنده فن آوری ما است – این نیز در مورد فناوری پزشکی صدق می کند.
برای این پروژه ، ما از یک ژنراتور قابل حمل و تخصصی X -ray و ردیاب ساخته شده توسط Minxray و KA Imaging for Battlefield استفاده کردیم و آن را برای پرواز فضایی کاربردی کردیم.
از نظر روش ها ، یکی از نگرانی های من این بود که افزایش تابش پس زمینه می تواند کیفیت تصویر را کاهش دهد به طوری که زیر استانداردهای بالینی قرار می گیرد. از اولین تصاویری که از فضا دریافت کردیم ، به نظر می رسد که کیفیت عالی است. من از تجزیه و تحلیل مجموعه کامل تصاویر بسیار هیجان زده ام.
ما می خواهیم x -rays مستقیماً از طریق قسمت خصوصی بدن سفر کند. این امر نیاز به تراز تجهیزات و بیمار دارد. همانطور که می توانید تصور کنید ، موقعیت شناور برای موقعیت دشوارتر خواهد بود. ما هرگونه تأثیر بالقوه این را کمیت می کنیم و از آن برای به روزرسانی های آینده استفاده خواهیم کرد.
ما همچنین در فضا رادیولوژیست یا تکنسین نداریم. روشها باید به اندازه کافی ساده و سالم باشند تا بتوانند لایپارسون را مدیریت کنند.
سرانجام ، با توجه به افراد: ورود به فضا تأثیر زیادی بر بدن انسان دارد. خون و مایعات دیگر با گرانش به پاها برداشته نمی شوند. آنها به طور مساوی توزیع می شوند و بنابراین فشار منطقه ای و تغییر در پرفیوژن دارند. سیستم قلبی عروقی و مغز با گذشت زمان تحت تأثیر این کار قرار می گیرند. تخلیه مکانیکی بدن منجر به آتروفی عضلانی و تخلیه استخوان ها و همچنین کاهش ظرفیت ورزش می شود. این مأموریت تنها 3.5 روز بود ، بنابراین خدمه احتمالاً اثرات منفی زیادی نخواهند داشت ، اما با وجود X -ray ، اکنون می توانیم سلامت استخوان را در فضا کنترل کنیم. ما قبلاً هرگز نتوانسته ایم این کار را انجام دهیم. ما می توانیم تجمع احتمالی مایعات در ریه ها را مشاهده کنیم یا بیماری های موجود در شکم را بررسی کنیم.
من همچنین کلاه پزشک خود را بارگیری می کنم و کلاه مهندسی خود را می پوشم: X -rays ابزاری مفید برای آزمایشات سخت افزاری غیر مخرب در حمل و نقل هوایی (و سایر مناطق) است. این پروژه توانایی های تشخیصی ما را در فضا افزایش می دهد ، نه تنها برای بیماران بلکه برای سخت افزار.
در: خدمه FRAM2 چگونه این کار را کردند؟
الف: خدمه یاد گرفتند که چگونه یک بعد از ظهر X را بگیرند. این به عنوان یک مدل قطار انجام شد. این پروتکل از قبل ایجاد شده است و خدمه تصاویر یکدیگر را ساخته ، کیفیت را بررسی کرده و تصاویر را ذخیره می کنند. تاکنون فقط یک تصویر را دیده ایم ، اما ما از کیفیت ، مهارت و فداکاری برای بهبود علم خدمه بسیار تحت تأثیر قرار گرفته ایم.
در: از این تصاویر اول چه خواهید آموخت؟
الف: اول از همه ، این یک تظاهرات تکنولوژیکی بود: آیا حتی می توانیم این کار را در فضا انجام دهیم؟ ما مشتاقانه منتظر تجزیه و تحلیل همه تصاویر هستیم ، اما از داده های اولیه به نظر می رسد که ما کاملاً می توانیم. اکنون تجزیه و تحلیل مفصلی برای اذیت کردن تمام درسهایی که احتمالاً می توانیم از این امر از نظر فرصت های فعلی و مراحل بعدی بیاموزیم ، انجام می شود. البته این تیم از انجام این مطالعه بسیار هیجان زده است و حتی بیشتر می شکند.
