برای نظارت بر لاکپشتهای سر، دانشمندان تخمهای آنها را بررسی میکنند

هر روز صبح در تابستان 2022، کارولین پریمن قبل از سحر از خواب بیدار می شد و در ساحل جزیره کامبرلند کوچک قدم می زد. سپس پریمن، یک تکنسین لاک پشت دریایی با دپارتمان منابع طبیعی جورجیا، به دنبال مسیرهایی در شن و ماسه بود که به لانه های تازه ساخته منتهی شود. اگر او یکی را پیدا کند، تا آرنجهایش را کنده و یک تخممرغ را بیرون میآورد که مقصد آن نه برای اقیانوس، بلکه برای آزمایشگاهی در ۲۴۰ مایلی دانشگاه جورجیا است.
پریمن یکی از چندین دختر و پسر لاک پشت فصلی بود که هر ساله توسط DNR جورجیا برای نظارت و محافظت از لانه لاک پشت های دریایی در حال انقراض استخدام می شد. این ایالت از دهه 1980 ردیابی لانه لاک پشت ها را در جزایر حائل خود هماهنگ کرده است، و برخی از جزایر برای مدت طولانی تری لانه های خود را ردیابی می کنند – کار کامبرلند کوچک در سال 1964 آغاز شد و آن را به دومین پروژه قدیمی برای نظارت بر لاک پشت های دریایی در جهان تبدیل کرد.
راسل رگناری، یکی از ساکنان جزیره کامبرلند کوچک و هماهنگ کننده برنامه نظارت بر لاک پشت های دریایی در آنجا، می گوید: اما در بیشتر این تاریخ، نظارت بر لانه بسیار متفاوت به نظر می رسید. در قدیم سعی میکردند لاکپشتهای مادر را در حالی که لانهسازی میکردند دستگیر کنند و آنها را علامت بزنند.» از لاکپشتهای لانهساز نیز نمونههایی از پوست گرفتند.
این در اواسط دهه 2000 شروع به تغییر کرد. در سال 2005، برایان شامبلین، محقق دانشگاه جورجیا، کشف کرد که می تواند یک لاک پشت دریایی مادر را از روی تخمی که او گذاشته بود با تطبیق DNA تخم مرغ با نمونه های پوست شناسایی کند. این کشف نحوه نظارت بر لانه های لاک پشت های دریایی در کامبرلند کوچک و در بسیاری از سواحل از جورجیا تا مریلند را تغییر خواهد داد.

با تخم مرغ آزمایش کنید
تخم لاک پشت دریایی تقریباً به اندازه یک توپ پینگ پنگ است و به طرز شگفت آوری کاغذی است. مثل تخم مرغ سخت نیست. حدود 60 روز طول می کشد تا از تخم بیرون بیایند و هنگامی که گروهی از بچه لاک پشت های دریایی به یکباره از یک لانه شنی بیرون می آیند، به آن جوش می گویند زیرا شن های مواج به این شکل است.
لاکپشتهای دریایی با سر در دریا زندگی میکنند و زندگی آنها را معمایی میکنند. هنگامی که دم زن در حدود 30 سالگی از نظر جنسی بالغ می شود، در امتداد ساحل قدم می زند، اغلب در شب تاریک، تا لانه ای با حدود 150 تخم بگذارد. او ممکن است در تابستان چندین لانه کند و دوباره برای چندین سال ناپدید شود. بسیاری از چیزهایی که ما در مورد تعداد جمعیت دم طناب می دانیم از شمارش لانه بدست می آید.
«چالش این است که مادهها در یک سال چندین سری تخم میگذارند. شامبلین، دانشمند پژوهشی در دانشگاه جورجیا، میگوید وقتی لانههای کمتری میبینید، آیا واقعاً به این معنی است که تعداد مادهها کمتر است؟ “شما به تاریخچه لانه سازی فردی آنها نیاز دارید تا این را به شما بگوید.”
شامبلین در سال 2005 دانشجوی کارشناسی ارشد در جورجیا بود که در مورد حادثه ای در جزیره کوچک کامبرلند تماس گرفت: یک شکارچی به لانه لاک پشت های دریایی که به تازگی گذاشته شده بود حمله کرده بود و متخصص لاک پشت های دریایی که در آن شب کار می کرد به نام جوسلین کولتر تصمیم گرفت لاک پشت را منجمد کند. تخم مرغ باقی مانده کولتر میخواست بداند آیا شامبلین میتواند از تخمها برای تعیین اینکه آیا لاکپشت لانهساز همان لاکپشتی است که قبلاً در آن ساحل برچسبگذاری شده است، استفاده کند یا خیر.
هیچ کس قبلاً این کار را با تخم های تازه لاک پشت دریایی انجام نداده بود. شامبلین میگوید: «من تازه شروع به بازی با آن کردم و سعی کردم بفهمم چگونه میتوانیم سیگنال را از مقدار بسیار کمی DNA به حداکثر برسانیم. کار کرد. آنها آن را با یکی از نمونه های پوستی که داشتند مقایسه کردند. پس لامپ خاموش شد.

او میدانست که این پروژه میتواند پیامدهای لجستیکی بزرگی برای نحوه ردیابی لاکپشتهای دریایی داشته باشد. سپس نظارت نه تنها شامل رهگیری زنان بالغ و تلاش برای عدم تداخل در فعالیتهای لانهسازی آنها میشد، بلکه بهطور سادهتر شامل بسیاری از کارهای نظارتی ساحل در شب در هر شب بود.
همچنین فرصتی وسوسه انگیز را برای تعقیب لاک پشت های دریایی در حالی که در چندین سواحل لانه می کنند، به جای علامت گذاری هر بار که یک لاک پشت دریایی به یک ساحل می رسد، ارائه می دهد. در آن زمان، بسیار متداول بود که یک تکنسین لاکپشت دریایی یک لاکپشت لانهساز را در ساحل خود ببیند و دیگر هرگز آن را ضبط نکند، و این سوال را ایجاد کرد که آیا لاک پشت منقرض شده است یا به سادگی در جای دیگری لانه کرده است.
اما ابتدا باید روش تایید می شد.
در سال 2006، مارک داد، زیست شناس حیات وحش با دپارتمان منابع طبیعی جورجیا که نظارت بر لاک پشت های دریایی را در ایالت هماهنگ می کند، یک مطالعه آزمایشی با شامبلین ترتیب داد. داد از سواحل خاصی خواست تا نمونه های تخم مرغ و پوست را جمع آوری کنند. آزمایشگاهی در دانشگاه جورجیا DNA را از هر دو استخراج کرد و نمونه ها را برای شناسایی DNA مادر مقایسه کرد.
این خلبان تایید شد این فرآیند می تواند کار کند و در سال 2008 “برچسب گذاری ژنتیکی” در سراسر کشور گرجستان انجام شد. دو سال بعد، به کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی، ویرجینیا و مریلند گسترش یافت، که محل زندگی زیرجمعیتهایی از بخشهای معروف به بخش بازسازی اقیانوس اطلس شمالی است. امروزه اکثر متخصصان لاک پشت مانند پریمن فقط صبح ها کار می کنند و یک تخم جمع می کنند و لانه را با شبکه ای می پوشانند تا از شکارچیان محافظت کنند.

ملاقات با ناحیه ناتال
اکنون، شامبلین، داد و دیگر محققان لاکپشتهای دریایی بیش از یک دهه دادههایی برای استخراج دارند و تصویری واضح و روشن از آنچه شامبلین «محله اجدادی» مینامد، دارند.
اساساً، ما احساس می کنیم که همه چیز را برچسب گذاری کرده ایم [nesting] داد می گوید جمعیت. اکنون همه حیوانات جدیدی که ظاهر می شوند، ماده های جدیدی هستند که برای اولین بار لانه می سازند.”
این آزمایشگاه بیش از 13000 زن را شناسایی کرده است. در همین حال، تعداد لانه های لاک پشت های دریایی که در سال 2004 درست قبل از شروع پروژه در گرجستان به پایین ترین حد خود رسید، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. در سال 2022، گرجستان رکورد تعداد لانه درنا را به ثبت رساند.
«بسیاری از سؤالات ما از انواع چیزهایی که میتوانیم در یک سال به آنها پاسخ دهیم تغییر کردهاند – میدانید، چند ماده، چند لانه تخم میگذارند، چگونه در فضا پخش میشوند – و شروع به بررسی سؤالات دیگری میکنیم که واقعاً هستند. شامبلین میگوید در مورد پویایی جمعیت و بهبود در درازمدت چگونه است.

برای این منظور، داد، با همکاری شامبلین و دیگران، شروع به استفاده از این دادهها برای ساخت مدل جمعیتی لاکپشتهای دریایی کرد تا به برخی از این سؤالات بزرگتر پاسخ دهد.
داد می گوید: «این فقط ارزش داده ها و داده های بلندمدت را در مقیاس نشان می دهد. “بسیاری از سوالاتی که اکنون میتوانیم به آنها پاسخ دهیم، فقط به دلیل حمایت همه مردمی که در طیف وسیعی از زیرجمعیتها تماشا میکنند و به این دلیل که ما این کار را برای مدت طولانی انجام میدهیم امکانپذیر است.”
برای پریمن، که اکنون دستیار دامپزشکی در آتلانتا است، این تحقیق پنجرهای را به زندگی موجودی مرموز باز میکند. اما گاهی اوقات در تابستان 2022، او هنوز در دل شب در ساحل قدم می زد تا نگاهی اجمالی به خود لاک پشت ها بیندازد. حتی یک نگاه کافی است.
او میگوید: «پس از دیدن اولین لاکپشتم در زندگی واقعی، مثل این است که هرگز مجبور نیستم لاکپشت دیگری را ببینم. “من فقط می توانم این کار را انجام دهم، فقط می دانم که آنها آنجا هستند.”
آیا می خواهید در مورد لاک پشت های دریایی بیشتر بدانید؟ در آخرین شماره مجله Nature Conservancy، “سفر طولانی“ این داستان نشان می دهد که چگونه تلاش های حفاظت از طبیعت و دیگران در گرجستان راه را برای برخی از طولانی ترین پروژه های نظارت بر لاک پشت های دریایی در جهان باز کرده است.


