مقایسه اندازه دو سیاهچاله که توسط تلسکوپ افق رویداد (EHT) تصویر شده است: M87*، در قلب کهکشان مسیه 87، و Sagittarius A* (Sgr A*)، در مرکز کهکشان راه شیری. اگرچه سیاهچاله مسیه 87 به دلیل تغییر زمان آهسته تصویربرداری آن آسان تر است، سیاهچاله ای که در اطراف مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد، بزرگ ترین سیاهچاله ای است که از زمین دیده می شود. در سال 2023، مطالعه‌ای نشان داد که درون سیاه‌چاله‌ها باعث ایجاد انرژی تاریک می‌شود، اما حتی این ادعا نیز نتوانست 10 نادرست ذهن‌افکن برتر سال 2023 را بشکند. (اعتبار: همکاری با EHT (اعتبار: Lia Medeiros، xkcd))
اطلاعات نادرست در سال 2023 بسیار محبوب بود زیرا علم بد اغلب در سرفصل های جهانی قرار می گرفت. حقیقت پشت این 10 داستان مشکوک را بیاموزید.
علم، به عنوان یک شرکت، یک کار در حال پیشرفت است.
ساختار منظومه ستاره ای Fomalhaut برای اولین بار در این تصویر مشروح JWST نشان داده شده است. یک دیسک داخلی مرکزی، به دنبال آن یک شکاف (احتمالاً ناشی از سیاره)، یک کمربند میانی، سیارات بیشتر (و شکاف دیگر)، و در نهایت یک آنالوگ کمربند کویپر با چیزی که «ابر غبار بزرگ» نامیده می‌شود که به تازگی در داخل شکل گرفته است. همه آشکار می شوند (اعتبار: NASA، ESA، CSA، A. Gáspár (دانشگاه آریزونا)، و غیره، نجوم طبیعی، 2023)
و گاهی اوقات کار مشکوک مرزهای آن به عنوان حقایق انقلابی به تصویر کشیده می شود.
اگرچه کهکشان‌های بزرگ‌نمایی‌شده، بسیار دور، بسیار قرمز و حتی فروسرخ مانند کهکشان‌هایی که در اینجا در میدان عمیق هابل شناسایی شده‌اند، وجود دارند، بسیاری از این کهکشان‌های کاندید به‌جای اجرام بسیار دوردست ما، یا ذاتاً قرمز و/یا نزدیک‌تر هستند. امیدوار بود که باشد. بدون تایید طیف سنجی، اشتباه گرفتن در مورد فاصله کیهانی یک جسم یک اتفاق ناگوار اما رایج است. (اعتبار: ناسا، ESA، R. Bouwens و G. Illingsworth (UC، Santa Cruz))
در اینجا 10 برابر علم بدی است که ممکن است در سال 2023 شما را فریب داده باشد.
اولین ستارگانی که در کیهان شکل گرفتند با ستارگان امروزی متفاوت بودند: بدون فلز، بسیار پرجرم، و قرار بود به ابرنواختر تبدیل شوند که توسط یک پیله گاز احاطه شده است. فضای بین خوشه های ستاره ای با اتم های خنثی و مات پر شده بود و دمای پس زمینه در آن زمان 3K نبود، اما به اندازه ای گرم بود که نیتروژن مایع را به جوش آورد. درست 100 میلیون سال پس از انفجار بزرگ، زمانی که اولین ستارگان در حال شکل گیری بودند، جهان ده ها هزار برابر چگالی امروزی بود. (اعتبار: NAOJ)
طیف کهکشان RXJ2129-z8HeII که نشانه هلیوم یونیزه شده، برخی از خطوط هیدروژنی و خط بسیار قوی اکسیژن دو یونیزه شده را در 500.8 نانومتر نشان می دهد. این یک محیط بسیار غنی از فلز برای اوایل جهان است. هر اشاره ای به ستاره های جمعیت III بسیار گمانه زنی است. (اعتبار: X. Wang و همکاران، ارائه شده به Nature، 2022; arXiv:2212.04476)
در سمت چپ یک منحنی بزرگنمایی لنز برای نمایه ماده تاریک استاندارد، خسته کننده، بیش از حد ساده شده و صاف وجود دارد. اگر این فرض با درک متفاوتی از ماده تاریک موجدار جایگزین شود، سه نمایه مختلف در سمت راست نشان داده می شود. اما آیا داده ها به اندازه کافی خوب هستند که از یک عکس نسبت به عکس دیگر پشتیبانی کنند؟ (اعتبار: A. Amruth و همکاران، Nature Astronomy، 2023)
کل اساس تحقیقات عدسی گرانشی، که ادعا می کند به نفع ماده تاریک مواج است، در این نمودار محصور شده است. نویسندگان به سادگی ماده نرمال و تاریک را همانطور که نشان داده شده است مدل می کنند و پیش بینی های استاندارد عدسی را با ضربدرها و مشاهدات واقعی را با دایره نشان می دهند. آنها استدلال می کنند که در جایی که صلیب ها و دایره ها با هم همپوشانی ندارند، به نفع ماده تاریک ذره مانند نیست. با نشان‌دادن 75 مورد از راه‌حل‌های موج ماده تاریک احتمالی (نقاط با کد رنگی)، آنها استدلال می‌کنند که این نقاط با داده‌ها سازگاری بیشتری دارند. آیا این قانع کننده است؟ (اعتبار: A. Amruth و همکاران، Nature Astronomy، 2023)
این منطقه بسیار غنی از فضا هنگام تماشای پنج نفره استفان با ساز JWST’s NIRCam گرفته شد. بسیاری از این کهکشان‌ها در فضای واقعی در کنار هم قرار گرفته‌اند، در حالی که برخی دیگر صرفاً هم‌ترازی‌های تصادفی در امتداد همان خط دید هستند که به‌صورت خوشه‌ای به نظر می‌رسند اما در واقع به یکدیگر متصل نیستند. عمیق‌ترین کهکشان‌هایی که توسط JWST آشکار شده‌اند ممکن است هنوز در تصویر اجماع کیهان‌شناسی مدرن کاملاً قابل توضیح باشند. (اعتبار: NASA، ESA، CSA و STScI)
سه منطقه شبیه‌سازی‌شده که قبلاً با استفاده از بسته رنسانس برجسته شده‌اند، منجر به پیش‌بینی‌هایی در مورد اینکه کهکشان‌ها در این سه منطقه (خطوط نارنجی، آبی و سبز) چقدر باید باشند، می‌شوند. 5 کهکشان اولیه که تاکنون با JWST شناسایی شده اند، با نوارهای خطا نشان داده شده اند، احتمال وقوع “1” در مناطق مشاهده شده دارند. اگر آنها واقعاً نادر بودند، همانطور که توسط منحنی‌های احتمال ~10^-3 و ~10^-6 نشان داده شده‌اند، درخشان‌تر و پرجرم‌تر خواهند بود. (اعتبار: J. McCaffrey et al., Open Journal of Astrophysics (ارائه شده)، 2023)
