ممکن است ارتباط مقدار مشخصی از میانگین گرمایش جهانی با تجربه روزمره دشوار باشد، بنابراین محققان MIT رویکرد متفاوتی برای تعیین کمیت تأثیر مستقیم تغییرات آب و هوا ارائه کرده اند. آنها به جای تمرکز بر میانگین های جهانی، به مفهوم «روزهای در فضای باز» رسیدند: تعداد روزهایی در سال در مکانی که دمای آن خیلی گرم یا خیلی سرد نیست تا از فعالیت های عادی در فضای باز، مانند پیاده روی، ورزش کردن لذت ببرید. ، کار در باغ یا غذا خوردن در فضای باز.
در مطالعه ای که در اوایل سال جاری منتشر شد، محققان این روش را برای مقایسه تأثیر تغییرات آب و هوای جهانی بر کشورهای مختلف در سراسر جهان به کار بردند و نشان دادند که بخش اعظم جنوب جهانی تلفات زیادی را در تعداد روزهای خارج از منزل تجربه خواهد کرد، در حالی که برخی از کشورهای شمالی ممکن است افزایش جزئی را مشاهده کنید. اکنون آنها رویکرد مشابهی را برای مقایسه نتایج برای مناطق مختلف ایالات متحده، تقسیم کشور به 9 منطقه آب و هوایی و یافتن نتایج مشابه اعمال کرده اند: برخی از ایالت ها، به ویژه فلوریدا و سایر بخش های جنوب شرقی، باید شاهد کاهش قابل توجهی در فضای باز باشند. روز، در حالی که برخی، به ویژه در شمال غرب، باید افزایش جزئی را شاهد باشند.
محققان همچنین به روابط متقابل بین فعالیت های اقتصادی مانند روندهای گردشگری و تغییر شرایط آب و هوایی نگاه کردند و بررسی کردند که چگونه تعداد روزهای خارج از منزل می تواند به اثرات اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی منجر شود. به عنوان مثال، اقتصاد فلوریدا به شدت به گردشگری و افرادی که برای داشتن آب و هوای دلپذیر به آنجا می روند، وابسته است. کاهش قابل توجه روزهایی که گذراندن وقت در خارج از منزل راحت است، می تواند جذابیت این ایالت را کاهش دهد.
یافته های جدید این ماه در مجله منتشر شد نامه های تحقیقاتی ژئوفیزیکدر گزارشی توسط محققین یون وو چوی و محمد خلیفه و استاد مهندسی عمران و محیط زیست الفاتیح الطاهر.
چوی می‌گوید: «این یک چیز بسیار جدید در تلاش ما برای درک تأثیرات تغییرات آب و هوایی، علاوه بر تغییرات افراطی است». این به مردم اجازه می دهد تا ببینند که چگونه این تغییرات جهانی می توانند در سطح بسیار شخصی بر آنها تأثیر بگذارند، برخلاف تمرکز بر تغییرات دمای جهانی یا رویدادهای شدید مانند طوفان های قدرتمند یا افزایش آتش سوزی های جنگلی. او می‌گوید: «تا آنجا که من می‌دانم، هیچ کس دیگری از همین رویکرد برای تعیین کمیت تأثیرات محلی تغییرات آب و هوا استفاده نمی‌کند». “امیدوارم بسیاری دیگر از رویکرد ما پیروی کنند تا درک بهتری داشته باشند که چگونه آب و هوا می تواند بر زندگی روزمره ما تأثیر بگذارد.”
این مطالعه دو سناریو مختلف آب و هوایی را مورد بررسی قرار داد – یکی که در آن حداکثر تلاش برای محدود کردن انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی انجام می‌شود، و دیگری «بدترین حالت» که در آن کار کمی انجام شده و گرمایش جهانی همچنان شتاب می‌گیرد. آنها این دو سناریو را با هر مدل آب و هوای جهانی موجود، در مجموع 32 مورد، اجرا کردند و نتایج به طور کلی در تمام 32 مدل سازگار بود.
الطاهر پیشنهاد می کند که واقعیت ممکن است جایی در میانه بین دو افراطی که مدل سازی شده اند قرار گیرد. او می‌گوید: «فکر نمی‌کنم آن‌طور که سناریوهای کم آلایندگی نشان می‌دهند، تهاجمی عمل نکنیم»، «و ممکن است به اندازه سناریوی آلایندگی بالا بی‌دقت نباشیم». او می گوید: «شاید واقعیت در اواسط قرن، نزدیک به پایان قرن ظهور کند.
این تیم به بررسی تفاوت دما و سایر شرایط در بازه‌های مختلف دهه‌ها پرداختند. داده‌ها در حال حاضر تفاوت‌های جزئی را در روزهای بیرون از خانه از سال 1961 تا 1990 در مقایسه با سال‌های 1991-2020 نشان می‌دهند. برای برخی از مناطق قوی ترین اثرات مدل سازی در ایالت های جنوب شرقی دیده می شود. الطاهر می‌گوید: «به نظر می‌رسد تغییرات اقلیمی تأثیر قابل‌توجهی بر جنوب شرق از نظر کاهش تعداد روزهای خارج از منزل داشته باشد، که پیامدهایی بر کیفیت زندگی مردم و همچنین برای جذابیت گردشگری و افرادی که آنها هستند. می خواهم در آنجا بازنشسته شوم
او می افزاید که “در کمال تعجب، یکی از مناطقی که کمی سود می برد، شمال غرب است.” اما سود در آنجا اندک است: افزایش 14 درصدی در روزهای بیرون از خانه که برای سه دهه آخر این قرن پیش‌بینی شده است، در مقایسه با دوره 1976 تا 2005. در مقایسه، جنوب غربی ایالات متحده با ضرر متوسط 23 درصدی از خود مواجه است. روزهای خارج از منزل
این مطالعه همچنین رابطه بین آب و هوا و فعالیت های اقتصادی را با نگاهی به روند گردشگری از داده های بازدید از خدمات پارک ملی ایالات متحده و چگونگی ارتباط آن با تفاوت در شرایط آب و هوایی بررسی می کند. چوی می‌گوید: «با در نظر گرفتن تغییرات فصلی، رابطه واضحی بین تعداد روزهای بیرون از خانه و تعداد بازدیدهای توریستی در ایالات متحده پیدا کردیم.
این مطالعه نشان داد که برای بسیاری از کشور، تغییر کلی کمی در تعداد کل روزهای سالانه در فضای باز وجود خواهد داشت، اما الگوی فصلی آن روزها می تواند به طور قابل توجهی تغییر کند. در حالی که اکثر مناطق کشور در حال حاضر بیشترین روز را در تابستان دارند، اما با گرمتر شدن تابستان و بهار و پاییز فصل های ترجیحی برای فعالیت در فضای باز این وضعیت تغییر خواهد کرد.
الطاهر می‌گوید به یک معنا، «آنچه در مورد آن صحبت می‌کنیم در آینده اتفاق خواهد افتاد [for most of the country] این در حال حاضر در فلوریدا اتفاق می افتد. او در آنجا می گوید: «واقعاً زمان دلپذیر سال در بهار و پاییز است و تابستان بهترین زمان سال نیست».
سطح راحتی افراد با درجه حرارت در افراد و در مناطق مختلف تا حدودی متفاوت است، بنابراین محققان ابزاری را ایجاد کردند که اکنون به صورت رایگان در دسترس است و به افراد امکان می دهد تعاریف خود را از کمترین و بالاترین درجه حرارتی که برای فعالیت در فضای باز در نظر می گیرند تعیین کنند و سپس ببینند که چه آب و هوایی دارد. مدل‌ها پیش‌بینی می‌کنند با استفاده از استانداردهای آسایش خود، تغییر در تعداد روزهای خارج از منزل برای مکان آنها باشد. برای مطالعه خود، آنها از یک محدوده پذیرفته شده از 10 درجه سانتیگراد (50 درجه فارنهایت) تا 25 درجه سانتیگراد (77 فارنهایت) استفاده کردند که “منطقه گرما خنثی” است که در آن بدن انسان نه به تولید گرمای متابولیکی و نه به خنک کننده تبخیری برای حفظ نیاز ندارد. دمای مرکزی آن – به عبارت دیگر، در این محدوده معمولاً نیازی به لرز یا عرق کردن ندارد.
این مدل در درجه اول بر دما تمرکز می کند، اما همچنین به افراد اجازه می دهد تا رطوبت یا بارش را در تعریف خود از آنچه که یک روز راحت در خارج از منزل است، لحاظ کنند. این مدل را می‌توان به گونه‌ای گسترش داد که متغیرهای دیگری مانند کیفیت هوا را نیز در بر گیرد، اما محققان می‌گویند دما تعیین‌کننده اصلی راحتی برای اکثر افراد است.
با استفاده از ابزار نرم افزاری آنها، “اگر با روشی که ما یک روز در فضای باز را تعریف می کنیم موافق نیستید، می توانید یکی را برای خود تعریف کنید، و سپس خواهید دید که تاثیر آن بر تعداد روزهای خارج از منزل و فصلی بودن آنها چیست. الطاهر می گوید.
او می‌گوید که این کار از این درک الهام گرفته شده است که «درک مردم از تغییر آب و هوا بر این فرض استوار است که تغییر آب و هوا چیزی است که زمانی در آینده اتفاق می‌افتد و برای شخص دیگری اتفاق می‌افتد. این به طور مستقیم بر آنها تأثیر نمی گذارد. و من فکر می کنم که این به این واقعیت کمک می کند که ما به اندازه کافی کار نمی کنیم.”
او می‌گوید در عوض، مفهوم روزهای بیرون از خانه «مفهوم تغییر آب و هوا را به خانه می‌آورد، آن را وارد فعالیت‌های روزانه شخصی می‌کند». “امیدوارم مردم این کار را برای پر کردن این شکاف و درک و درک بهتر مشکل مفید بدانند.” و امیدواریم که این به سیاست‌های منطقی و مبتنی بر علم در مورد تغییرات آب و هوا منجر شود.
این تحقیق بر اساس کار پشتیبانی شده توسط جامعه جمیل برای CREWSnet رصدخانه جمیل و آزمایشگاه سیستم های آب و غذای عبداللطیف جمیل در MIT است.
