پروفسور برنهارد وونش، کریستالوگراف و مربی محترم، در سن 90 سالگی درگذشت | اخبار MIT

پروفسور بازنشسته MIT Bernhard Wuensch ’55, SM ’57, PhD’63, یک کریستالوگراف و معلم محبوب که گرمی و تعهدش به اطمینان از تسلط دانش آموزانش بر پیچیدگی های علم دقیق با دقت تحلیلی که او در مطالعه کریستال ها به کار می برد، مطابقت دارد. این ماه در کنکورد، ماساچوست درگذشت. او 90 ساله بود.

وونش که به خاطر توجه دقیقش به جزئیات و دفتر پر از ارکیده های گلدانی و برج های کاغذی به یاد می آورد، متخصص کریستالوگرافی اشعه ایکس بود که شامل پرتاب اشعه ایکس به مواد کریستالی برای تعیین ساختار اصلی آنها می شود. او کار پیشگامی در زمینه یونیک های حالت جامد انجام داد و حرکت ذرات باردار در جامدات را مطالعه کرد، که زیربنای فناوری های حیاتی برای باتری ها، سلول های سوختی و حسگرها است. در آموزش، او برنامه درسی را در جایی که اکنون دپارتمان علوم و مهندسی مواد MIT (DMSE) نامیده می شود، بازنگری کرد.

علیرغم علایق گسترده تحقیقاتی و آموزشی او، همکاران و دانشجویان گفتند که او فردی کمال گرا بود که کیفیت را بر کمیت ترجیح می داد.

هری تولر، پروفسور DMSE می گوید: «همه کارهایی که انجام داد، برای انجام کارهای زیادی عجله نکرد. اما کاری که او انجام داد، می‌خواست مطمئن شود که درست و مناسب است، و این ویژگی تحقیقات او بود.»

وونش که در سال 1933 در پاترسون، نیوجرسی متولد شد، برای اولین بار در دهه 1950 به عنوان دانشجوی سال اول به دانشگاه MIT وارد شد. او قبل از اینکه به کریستالوگرافی روی بیاورد و دکترای خود را از گروه زمین شناسی آن زمان (در حال حاضر زمین، جو و علوم سیاره ای) بگیرد، مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود را در فیزیک گرفت. او در سال 1964 به هیئت علمی دپارتمان متالورژی پیوست و در 46 سال زندگی خود دو بار تغییر نام داد و در سال 2011 از DMSE بازنشسته شد.

به عنوان یک استاد سرامیک، وونش بخشی از تغییر در قرن بیستم از تمرکز سنتی بر فلزات و استخراج معادن به طبقه وسیع تری از مواد شامل پلیمرها، سرامیک ها، نیمه هادی ها و مواد زیستی بود. در سال 1973 در نامه‌ای مبنی بر حمایت از ارتقاء او به سمت استاد تمام، والتر اوون، رئیس وقت دپارتمان، به وونش به خاطر مشارکتش در «رویکردی کاملاً جدید برای آموزش ساختار مواد» اعتبار داد.

تحقیقات او منجر به پیشرفت های عمده ای در درک چگونگی تأثیر ساختارهای سطح اتمی بر خواص مغناطیسی و الکتریکی مواد شد. برای مثال، تولر می‌گوید که او یکی از اولین کسانی بود که جزئیات چگونگی آرایش اتم‌ها در سیم‌های یونی سریع – مواد مورد استفاده در باتری‌ها، سلول‌های سوختی و سایر دستگاه‌ها – بر توانایی آنها برای هدایت سریع یون‌ها تأثیر می‌گذارد.

Wuensch نوری پیشرو در زمینه های دیگر از جمله انتشار، حرکت یون ها در موادی مانند مایعات یا گازها و پراش نوترون بود و نوترون ها را به سمت مواد هدایت می کرد تا اطلاعاتی در مورد ساختار اتمی و مغناطیسی آنها جمع آوری کند.

تولر، عضو هیئت علمی DMSE به مدت 49 سال، از تخصص Wuensch برای تحقیق در مورد اکسید روی استفاده کرد، ماده ای که برای ساخت وریستورها، اجزای نیمه هادی که از مدارها در برابر شوک های الکتریکی با ولتاژ بالا محافظت می کند، استفاده می کند. تولر و وونش با هم کشف کردند که در چنین موادی، یون‌ها در امتداد مرزهای دانه بسیار سریع‌تر حرکت می‌کنند – رابط‌های بین کریستالیت‌هایی که این مواد سرامیکی چند کریستالی را می‌سازند.

تولر می‌گوید: «آنچه در این مرزهای دانه‌ای اتفاق می‌افتد، در واقع محدود کردن توانی است که در هنگام افزایش ولتاژ از رایانه شما عبور می‌کند، به جای آن، جریان را از طریق آن دستگاه‌ها کوتاه می‌کند. او مشارکت با Wuensch را به خاطر این دانش دانست. “این به ما کمک کرد تا تأیید کنیم که می توانیم این مرزهای دانه را با استفاده از انتشار بسیار سریع عناصر ناخالصی در سراسر این مرزها طراحی کنیم.”

به پاس قدردانی از دستاوردهای خود، وونش به عنوان عضو انجمن سرامیک آمریکا و انجمن کانی‌شناسی آمریکا انتخاب شد و به انجمن‌های حرفه‌ای دیگر از جمله انجمن الکتروشیمیایی و انجمن تحقیقات مواد تعلق دارد. در سال 2003، به دلیل کارش در کریستالوگرافی و پدیده های مربوط به انتشار در مواد سرامیکی، دکترای افتخاری از دانشگاه هانیانگ کره جنوبی دریافت کرد.

“عالی، معلم بزرگ”

Wuensch که برای دوستان و همکارانش به عنوان “برنی” شناخته می شود، در آزمایشگاه و کلاس درس به همان اندازه در خانه بود. تولر می گوید: «او به چندین نسل از دانشمندان جوان این توانایی را القا کرد که عمیقاً فکر کنند، در تحقیقات خود بسیار محتاط باشند و بتوانند پشت آن بایستند.

یکی از این دانشمندان Sosina Heile ’86, PhD ’92, Walter P. Murphy استاد علوم و مهندسی مواد در دانشگاه نورث وسترن، محقق مواد یونی حالت جامد است که در حال توسعه انواع جدیدی از سلول های سوختی است، دستگاه هایی که سوخت را به الکتریسیته تبدیل می کنند. .

مقدمه او با Wuensch در دهه 1980 کلاس 3.13 (نظریه تقارن) او بود. هیل در ابتدا با این موضوع، مطالعه خواص متقارن بلورها و اثرات آنها بر خواص مواد، متحیر بود. آرایش اتم‌ها و مولکول‌ها در یک ماده برای پیش‌بینی اینکه مواد در موقعیت‌های مختلف چگونه رفتار می‌کنند بسیار مهم است – مثلاً برای مصارف خاصی به اندازه کافی قوی هستند یا می‌توانند جریان الکتریکی را هدایت کنند – اما برای یک دانش‌آموز این “کمی باطنی” بود. “.

هیل با خنده می‌گوید: «مطمئناً یادم می‌آید که فکر می‌کردم، «این چه فایده‌ای دارد؟» او بعداً به عنوان یک دانشجوی فوق دکترا به MIT بازگشت و در کنار وونش در آزمایشگاه او با دیدگاهی تازه کار کرد.

او فقط موضوعات به ظاهر باطنی را واقعاً جالب می‌سازد و درمورد اینکه آیا دانش‌آموز می‌فهمد یا نه، صحبت‌های واضح وونش، دست‌خط «بی عیب و نقص» و نقاشی‌های دقیق اشیاء سه‌بعدی را روی تخته سیاه توصیف می‌کند. هیل خاطرنشان می کند که طرح های او به قدری ماهرانه بود که دانش آموزان وقتی به شکلی که می خواستند در دفترچه هایشان کپی کنند نگاه می کردند، احساس ناامیدی می کردند.

هیله می گوید: «آنها نمی توانستند بگویند چیست. “در طول سخنرانی احساس بسیار واضحی داشتم و بعد از آن مشخص نبود زیرا هیچ کس نقاشی به خوبی او نداشت.”

کارل تامپسون، استاد علوم و مهندسی مواد Stavros V. Salapatas در DMSE، یکی دیگر از دانشجویان Wuensch بود که با دیدگاهی گسترده ترک کرد. در 3.13، تامپسون Wuensch را به یاد می‌آورد که از دانش‌آموزان می‌خواهد به دنبال تقارن در خارج از کلاس، الگوهای دیوار آجری یا کاشی‌های ایستگاه مترو باشند. او گفت: “این دوره نحوه نگرش شما به جهان را تغییر خواهد داد” و همینطور هم شد.” او معلم بزرگ و بزرگی بود.

در سال 2005 جلسه فیلمبرداری شده از 3.60 (تقارن، ساختار، و خواص تانسور مواد)، کلاس فارغ التحصیلی که او به مدت سه دهه تدریس کرده است، Wuensch نام خود را به همراه شماره تلفن داخلی خود، 6889 روی تخته می نویسد، که نشان دهنده تقارن چرخشی آن است.

وونش گفت: «می‌توانید آن را بردارید، 180 درجه روی پاشنه‌ها بچرخانید و خودش را در راستای هم قرار دهید.» “شاید فکر کنید که من مجبور شدم سال ها برای بدست آوردن آن بجنگم، یک شماره داخلی مانند آن، اما نه. اتفاقاً سر راهم قرار گرفت.»

(کلاس را می توان به طور کامل در اینجا تماشا کرد MIT OpenCourseWare.)

هیله می‌گوید وونش همچنین دارای حس شوخ طبعی عجیبی بود که اغلب آن را در حاشیه مقالات شاگردانش نشان می‌داد. که در ادای احترام لینکدین او یک بار را به یاد آورد که یک دستنوشته تحقیقاتی با ارقام را برای او فرستاد که شکل 5 را نداشت، اما در متن به آن اشاره کرد و نوشت که رسانایی را در مقابل دما ترسیم می کند.

برنی خاطرنشان کرد که اعداد ترسیم نمی شوند. هیله نوشت: مردم این کار را انجام می دهند، و ظاهراً شکل 5 گم شده بود زیرا “در جایی توطئه ای وجود داشت.”

هیله با تأمل در میراث وونش در علم و مهندسی مواد، می‌گوید دانش او از کریستالوگرافی و تحلیل و تفسیر دستی که در زمان خود انجام می‌داد بسیار حیاتی بود. امروزه دانشجویان علوم مواد از نرم افزار کریستالوگرافی استفاده می کنند که الگوریتم ها و محاسبات را خودکار می کند.

هیل گفت: «دانشجویان فعلی این تجزیه و تحلیل را نمی‌دانند، اما از آن سود می‌برند، زیرا افرادی مانند برنی از ورود آن به زبان رایج در زمان تدوین کد مطمئن شدند.

دستور چند جانبه

Wuensch به روش‌های بی‌شماری به DMSE و MIT خدمت کرده است و در کمیته‌های دپارتمان توسعه برنامه درسی، دانشجویان و سیاست‌گذاری، و همچنین کمیته‌های دانشکده مهندسی و مؤسسه در زمینه آموزش و بورس تحصیلی خارجی و غیره خدمت کرده است. تامپسون می گوید: «او همیشه در هر کمیته ای که از او خواسته می شد درگیر بود.

او از سال 1980 به مدت شش ماه سرپرست بخش بود و از سال 1988 تا 1993 مدیر مرکز علوم و مهندسی مواد، تکرار قبلی مرکز تحقیقات مواد امروزی بود.

با وجود تمام مشارکت‌هایش، چیزهای کمی وجود داشت که وونش در MIT بیشتر از دفترش در ساختمان 13 که قفسه‌هایی با طرح‌های شبکه‌های کریستالی رنگارنگ که نشان‌دهنده چیدمان اتم‌ها در مواد بود، و ارکیده‌ها که به دقت از آنها مراقبت می‌کرد، پوشیده شده بود، شناخته شده بود. و سپس منظره ای شهری از اسناد روی زمین، روی میز او، روی سیم های بلند شونده جمع شده بود. تامپسون می‌گوید وارد شدن به دفترش مانند پیمایش در یک دره است.

هیله می‌گوید: «او آنقدر کاغذ داشت که جایی برای کار روی میزش نداشت، بنابراین چیزها را روی پاهایش می‌گذاشت – شروع به نوشتن روی پاهایش می‌کرد». یادم هست یک دفعه به او زنگ زدم و گفتم: “برنی، این را روی بغل خود می نویسی، نه؟” و او گفت: “در واقع، بله، من هستم.”

Wuensch همچنین به دلیل مهربانی و نجابت خود مشهور بود. آنجلیتا میرلس، مدیر آکادمیک فارغ التحصیل در DMSE، می‌گوید که او گزینه محبوبی برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود که کمیته‌های جلسه امتحانات پایان‌نامه‌شان را بررسی می‌کردند، که میزان آمادگی دانشجویان برای انجام تحقیقات دکترا را بررسی می‌کرد، “زیرا او بسیار خوب بود.”

با این حال، او استانداردهای سختگیرانه ای داشت. تولر می‌گوید: «او از دانش‌آموزانش انتظار کمال نزدیک‌تری داشت و این باعث شد که آنها عمیق‌تر شوند.

خارج از MIT، Wuensch از مراقبت از باغ خود لذت می برد. جمع آوری مواد معدنی، جواهرات و سکه های کمیاب؛ و خواندن رمان های جاسوسی تفریحات دیگر عبارتند از ماهیگیری و ماهیگیری در مین، خرد کردن هیزم خود، و مسافرت با همسرش، مری جین.

همسرش از وونش به یادگار مانده است. پسر Stefan Wuensch و همسر Wendy Joseph; دختر کاترینا ونش و همسر جیسون استالی؛ و نوه های نومی و جک.

دوستان و خانواده به مراسم یادبودی در روز یکشنبه، 28 آوریل در ساعت 1:30 بعد از ظهر در نمازخانه دووال در خیابان دیاکونس 80 در کنکورد، MA دعوت شده اند. خاطرات یا تسلیت ممکن است در پست شود obits.concordfuneral.com/bernhardt-wuensch.