شکاف درآمدی بازنشستگی میلیون ها نفر را تهدید می کند

مونیک لووینی، هماهنگ کننده رویدادها در منطقه خلیج سانفرانسیسکو، هرجا که می تواند صرفه جویی می کند. او یک پریوس 10 ساله را می‌راند، به جای حمایت از باریستاها، یک قمقمه قهوه به محل کار می‌آورد، و از یک بار در ماه یک بار در انبار غذا استفاده می‌کند.

او گفت: “من خودم را دوباره اختراع کردم.” او حرفه خود را به عنوان یک فریلنسر بازسازی کرد و بر پذیرایی ها و همایش های بسیاری از شرکت ها و موسسات نظارت کرد، از جمله موزه های هنری محلی د یانگ و لژیون آنور.

اما درآمد او در سال گذشته به کمتر از 30000 دلار کاهش یافت. او گفت: “این ناپایدار است.” “در ژانویه، من 12 روز کار دارم.” در تابستان، ممکن است تنها سه یا چهار روز باشد.

خانم لووینی 64 ساله از دو جهت احساس خوش شانسی می کند. برای بیمه درمانی، او واجد شرایط برنامه Medi-Cal، کالیفرنیا Medicaid است. و دو سال پیش، او وام مسکن آپارتمان خود را در والهو نسبتاً مقرون به صرفه پرداخت کرد. هم اتاقی اجاره بها پرداخت می کند که به پوشش هزینه های نگهداری و افزایش هزینه های آپارتمان کمک می کند.

وی گفت: “من فکر می کنم که می توانم دو سال کارآیی داشته باشم.”

درآمد خانم لووینی او را در یک گروه تعریف شده در یک قرار می دهد مطالعه اخیر در مجله Health Affairs به عنوان طبقه متوسط ​​پایین برای آمریکایی هایی که نزدیک به بازنشستگی هستند. این گروهی است که در دو دهه گذشته، با سودهای راکد و منابع اقتصادی کمتری نسبت به اوایل دهه 1990، به طور پیوسته جایگاه خود را از نظر مالی از دست داده است.

این مطالعه و دیگران نشان دادند که چنین ضررهایی نه تنها نشان دهنده یک بازنشستگی نامشخص است، بلکه پیامدهای نگران کننده ای هم برای سلامتی و هم برای امید به زندگی دارد.

از سوی دیگر، طبقه متوسط ​​به طور قابل توجهی بهتر عمل می کند.

جک چاپل، نویسنده اصلی این مطالعه، اقتصاددان و دانشجوی دکترا در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گفت: «توجه زیادی به نابرابری بین پایین و بالای توزیع درآمد شده است. ما می خواستیم به طبقه متوسط ​​نگاه کنیم، جایی که مردم در حال مبارزه هستند.

او گفت که بر اساس داده‌های بررسی ملی بهداشت و بازنشستگی بین سال‌های 1994 تا 2018، محققان متوجه «شکاف» میان آمریکایی‌های اواسط دهه 50 زندگی خود شدند.

در عمل، آنها اکنون به دو طبقه متوسط ​​تقسیم می شوند: طبقه بالای امن تر (که در سال 2018 به طور متوسط ​​بیش از 90000 دلار برای هر نفر منابع سالانه شامل درآمد و ارزش سالانه حقوق صاحبان سهام، پس انداز بازنشستگی و مستمری ها بود). و طبقه متوسط ​​رو به رشد ناامن. در سال 2018، افراد این گروه میانگین درآمد سالانه کمتر از 32000 دلار داشتند.

آقای چاپل گفت، در مقابل، در اوایل دهه 1990، “گروه طبقه متوسط ​​پایین ما عملکردی کاملاً قابل مقایسه با طبقه متوسط ​​رو به بالا” در معیارهای سلامت و رفاه اقتصادی داشت.

بیشتر نه. در دو ده سال، شکاف بین آنها بیشتر شد. برای مثال، مالکیت خانه در طبقه متوسط ​​رو به بالا 5 درصد کاهش یافت، اما در طبقه متوسط ​​پایین 31 درصد کاهش یافت، که تنها 54 درصد از آنها در سال 2018 صاحب خانه بودند.

برای کسانی که هنوز کار می کنند، درآمد در طبقه متوسط ​​رو به بالا 27 درصد افزایش یافته و برای کارگران طبقه متوسط ​​پایین 5 درصد کاهش یافته است، با توجه به تورم. آقای چاپل گفت: «آنها درآمد کمتری دارند زیرا ساعات کمتری کار می کنند یا با دستمزد کمتر یا هر دو کار می کنند. آنها همچنین کمتر احتمال دارد که بیمه درمانی تحت حمایت کارفرما داشته باشند.

کل منابع مالی پیش بینی شده در طول عمر آنها پس از 60 سالگی – از جمله درآمد، پس انداز، حقوق بازنشستگی، ثروت مسکن و مزایای عمومی مانند تامین اجتماعی – برای طبقه متوسط ​​پایین تر راکد شد و در طی 24 سال فقط 2 درصد رشد کرد و به حدود 406000 دلار رسید.

اما مجموع منابع به حدود 975000 دلار برای طبقه متوسط ​​بالا رسید که 26 درصد افزایش داشت. (برای ثروتمندترین گروه، این رقم تقریباً 3 میلیون دلار بود.)

ترزا گیلاردوچی، اقتصاددان در مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی، که مطالعاتش نشان داده است نتایج مشابه در میان آمریکایی های با درآمد متوسط، به یک دلیل برای افزایش نابرابری اشاره کرد. او گفت: «خانه تبدیل به مخزن بدهی شده است. موسسات مالی نحوه استخراج ثروت از خانه‌ها را با کمک‌های مالی مجدد و وام‌های مسکن دوم کشف کرده‌اند و پیچیده‌تر شده‌اند.

او گفت که برای اکثر افراد با درآمد متوسط ​​که به دوران بازنشستگی نزدیک می شوند منبع اصلی ثروت سهام عدالت نیست یا پس انداز بازنشستگی این تامین اجتماعی است.

یکی از زیرگروه‌های برجسته: کارگران مسن‌تر در مشاغل سخت. گزارش کارگروه بیمه بازنشستگی کارگران سالمند که اخیراً توسط آکادمی ملی تامین اجتماعی تشکیل شد. تخمین زده می شود که حداقل 10 میلیون کارگر بیش از 50 سال متعلق به این دسته است.

جوئل اسکوویتز، یکی از اعضای کارگروه و مدیر خط مشی AARP، گفت: این مشاغل شامل “کارهای مرتبط با خدمات زیادی است که شما را ملزم می کند تمام روز روی پای خود باشید.” «افراد خرده فروشی، دستیاران بهداشت خانه، سرایدار. و بسیاری از مشاغل مربوط به آمازون و سایر شرکت های فناوری – انبارداری، تحویل.» کارگران در این مشاغل به طور نامتناسبی سیاه پوست، اسپانیایی و آسیایی هستند.

آقای اسکوویتز گفت، از آنجایی که “آنها مشاغلی نیستند که بتوانید تا 60 سالگی در آنها بمانید”، چنین کارگرانی اغلب در سن 62 سالگی حقوق بازنشستگی تامین اجتماعی خود را مطالبه می کنند. این منجر به “کاهش قابل توجه مزایای ماهانه و درآمد مادام العمر” در مقایسه با انتظار تا سن بازنشستگی کامل می شود که اکنون برای اکثر ذینفعان 67 سال است.

تفاوت بین دو طبقه متوسط ​​در معیارهای سلامت نیز خود را نشان می دهد. آقای چاپل گفت: در میان طبقه متوسط ​​رو به پایین، “تقریبا هیچ کاهشی در مصرف سیگار وجود ندارد.” “اما محیط بالا سیگار کشیدن را تقریباً به نصف کاهش داده است.”

کسانی که درآمد کمتری دارند، مشکلات سلامت مزمن بیشتری دارند و به احتمال زیاد سلامت خود را خوب یا ضعیف توصیف می کنند. (یک استثنا: چاقی برای هر دو گروه درآمدی به طور چشمگیری افزایش یافته است.)

این همچنین به معنای تفاوت در امید به زندگی است. آقای چاپل گفت: «همه طولانی‌تر زندگی می‌کنند، اما طبقه متوسط ​​بالا درآمد بسیار بیشتری دارد و سهم بیشتری از سال‌های باقی‌مانده آن‌ها سال‌های باکیفیت است،» بدون مشکلات عمده سلامتی.

بین سال‌های 1994 تا 2018، امید به زندگی در سن 60 سالگی برای مردان و زنان طبقه متوسط ​​رو به بالا دو برابر بیشتر از افراد طبقه متوسط ​​رو به پایین افزایش یافته است.

حتی کسانی که درآمد کمی بالاتر از لحاظ فنی آنها را در طبقه متوسط ​​رو به بالا قرار می دهد نیز می توانند احساس ناامنی کنند. پاتریشیا تامپسون 62 ساله در پیامی در فیس بوک نوشت: “من فقط دعا می کنم حداقل تا 65 سالگی شغلم را حفظ کنم.”

او و همسرش در هیکوری، کارولینای شمالی زندگی می‌کنند، جایی که سالانه 53000 دلار به‌عنوان سردبیر اکتساب برای یک مطبوعات کوچک درآمد دارد و شوهرش که 71 سال دارد و بازنشسته است، هر ماه 1500 دلار در تأمین اجتماعی و 500 دلار مزایای بازنشستگی دریافت می‌کند. این بالاتر از 45 صدک در کل درآمد خانوار برای یک زوج متاهل است.

خانم تامپسون نوشت ، اما آنها هنوز وام وام و وام خودرو را پرداخت می کنند و “من مستمری ندارم”. وی گفت: “من به دلیل وام های دانشجویی در پایان عمر به سختی پس انداز می کنم. شبکه ایمنی افرادی مثل من کجاست؟

آقای اسکوویتز گفت: “این یک چالش سیاست واقعاً بزرگ است که بفهمیم چگونه می توان اطمینان حاصل کرد که گروه های مختلف می توانند پس از بازنشستگی با وقار زندگی کنند.”

در زمان بحث بر سر افزایش سن بازنشستگی تامین اجتماعی، سیاستمداران و مدافعان این پیشنهاد را مطرح کرده اند. تعدادی از اقدامات تقویت ثبات مالی برای افرادی که درآمد کمتری دارند و کسانی که زودتر از موعد از نیروی کار بیرون رانده شده اند.

گروه کاری بیمه بازنشستگی برای کارگران مسن فهرست بلندبالایی از پیشنهادها، از جمله “مزایای پل” برای کارگرانی که مشاغل سخت فیزیکی دارند، ارائه کرد که به آنها اجازه می‌دهد تا زودتر از مزایای تامین اجتماعی جزئی دریافت کنند بدون اینکه آنها را در مزایای کاهش یافته تا پایان عمر خود محبوس کنند. .

افزایش کلاه بر درآمد مشمول مالیات حقوق و دستمزد می تواند قیمت تأمین اجتماعی را برای همه بهبود بخشد.

آقای چاپل به یک برنامه جدید وزارت کار به نام اشاره کرد صرفه جوییاین امر به کارگران بیمار یا آسیب دیده کمک می کند تا به شغل خود بازگردند و شامل محل کار ، توانبخشی و آموزش مجدد در محل کار است.

خانم لووینی فکر می کند تا زمانی که بتواند چند سال دیگر کار کند و مخارج خود را تماشا کند، حالش خوب خواهد شد. او گفت: “سعی می کنم نگران نباشم.” من اجازه این افکار را نمی دهم.