آلن استوفن ماخر در پاسخ به این سوال که کار خود را برای مخاطبان عادی توصیف کند، با یک سوال غیرمنتظره پاسخ می دهد: “آیا تا به حال فیلم “Wall-E” را دیده اید؟” با یادآوری اینکه نمای زمین از فضا در فیلم دیزنی-پیکسار در سال 2008 “قهوه ای” بود. و گرد و غبار و فقط توسط هزاران هزار زباله فضایی احاطه شده است، او هشدار می دهد، “اگر ما مراقب خوبی برای محیط فضایی محلی خود نباشیم، در واقع می توانیم در موقعیتی قرار بگیریم که نتوانیم چیزی به فضا وارد کنیم، زیرا این خیلی آشفته و کثیف
استوفن ماخر، یک دانشجوی دکترا، در گروه تحقیقاتی دینامیک، شبکه‌های زیرساخت و تحرک (DINaMo) MIT تحت مدیریت Hamsa Balakrishnan، پروفسور ویلیام ای. لئونهارد هوانوردی و فضانوردی (AeroAstro) و معاون دانشکده مهندسی MIT کار می‌کند. او ادامه می‌دهد: «بسیاری از کارهای من تلاش برای پایدار نگه داشتن فضا است، وقتی ماهواره‌ها یا اجسام موشک‌های مصرف‌شده با یکدیگر برخورد می‌کنند، زباله‌های فضایی ایجاد می‌کنند که در جهات مختلف با سرعت بسیار بالا حرکت می‌کنند.» “سپس آنها آشغال های بیشتری را ایجاد می کنند که می توانند با یکدیگر برخورد کنند … و در نهایت با یک محیط فضایی کاملاً ناپایدار مواجه می شوید.”
علایق تحقیقاتی استوفن ماخر در تقاطع آگاهی موقعیتی فضایی و کنترل سیستم های چند عاملی، با تمرکز بر ردیابی زباله های مداری با استفاده از حسگرهای ماهواره ای در فضا قرار دارد. او در حال آزمایش تکنیک هایی مانند برنامه نویسی عدد صحیح مختلط و یادگیری تقویتی چند عاملی است تا آگاهی و توانایی ما در اجتناب از اشیاء سرکشی را که با سرعتی 10 برابر سریعتر از یک گلوله به دور زمین می چرخند، به حداکثر برسانند. او می‌گوید: «هدف من استفاده از دوربین‌های هزاران ماهواره فعال در مدار زمین است تا فضای اطراف زمین را برای نسل‌های آینده کاوشگران فضایی تمیز و پایدار نگه دارم».
استوفن ماخر پس از اخذ مدرک لیسانس در مهندسی هوافضا از UC Irvine و مدرک کارشناسی ارشد در هوانوردی و فضانوردی از دانشگاه استنفورد، به عنوان مهندس سیستم های فضاپیما در چندین برنامه ماهواره ای کوچک مشغول به کار شد. او می‌گوید: «تصمیم گرفتم برای حل برخی از چالش‌های مرتبط با شبکه‌های ماهواره‌ای توزیع‌شده به تحصیلات تکمیلی برگردم، و MIT AeroAstro را به دلیل تجربه گسترده‌اش در سیستم‌های ماهواره‌ای و چند عاملی انتخاب کردم».
بسیاری از کارهای من در مهندسی هوافضا گسترده‌تر و کلی‌تر بود و می‌خواستم در چیزی خوب باشم. آن چیز کنترل و بهینه سازی بود.”
مکالمه ای که زندگی را تغییر می دهد
هنگامی که استوفن ماخر در ابتدا برای برنامه های دکترا درخواست می کرد، می گوید: «من می خواستم با فضاپیماها و سخت افزارهای واقعی … روی به اصطلاح CubeSats کار کنم، که این ماهواره های واقعاً کوچک و دانشجویی هستند که می توانند با هزینه کم به فضا فرستاده شوند تا بسازند. چیزی جالب و جدید.» او تماسی از بالاکریشنان دریافت کرد که تحقیقاتش در درجه اول بر کنترل و بهینه سازی ترافیک هوایی متمرکز بود، اما اکنون به تحقیقات فضایی رفته است. با بررسی درخواست فارغ التحصیلی او، او تصمیم گرفت که تجربه استوفن ماخر در آزمایشگاه او مفید باشد.
او توضیح می دهد: «آنچه که Hamsa در آن تخصص دارد (در میان چیزهای دیگر) بهینه سازی چند عاملی است. “اگر ناوگانی از پهپادها دارید که سعی می کنند چندین کار مختلف را همزمان انجام دهند، چگونه آنها را به گونه ای توزیع می کنید که سوخت را در ناوگان به حداقل برسانید؟”
او توضیح می دهد که این طعم متفاوتی از کنترل ها و بهینه سازی است تا کنترل CubeSats – اما او در حال یادگیری مهارت ها و استفاده از تکنیک هایی است که به او اجازه می دهد روی برنامه های کاربردی روی زمین (خودروهای خودران)، در هوا (شبکه های هواپیماهای بدون سرنشین خودران) کار کند. و در فضا (سیستم های ماهواره ای توزیع شده) زمانی که مدرک خود را به پایان رساند.
حمایت از بورس تحصیلی مهم
در طول سال دوم تحصیلی خود در MIT، استوفن ماخر به افتخار مرحوم آرتور گلب، دکترای 61، کارآفرین، بشردوست و عضو سابق شرکت MIT، بورسیه تحصیلی وقفی دریافت کرد. او می‌گوید: «دریافت کمک هزینه تحصیلی Art Gelb به این معنی بود که من ناگهان این انعطاف‌پذیری را پیدا کردم که دقیقاً روی آن چیزی که می‌خواستم کار کنم، بدون بودجه ارائه شده توسط این کمک هزینه تحصیلی، او ممکن بود 20 ساعت وقت صرف کند.» هفته به عنوان دستیار پژوهشی در مورد موضوعی نامرتبط به جای اینکه وقت خود را صرف پیگیری علایق تحقیقاتی خود کند.
استوفن ماخر از اینکه هرگز با گلب، که در سال 2023 درگذشت، ملاقات نکرده، متاسف است، زیرا احساس می کرد که آنها داستان مشترکی دارند: هر دو فرزندان مهاجرانی بودند که سخت کار می کردند و برای آموزش ارزش قائل بودند. او که در کالیفرنیا بزرگ می‌شود، می‌گوید: «هر دوی پدر و مادرم تمام وقت کار می‌کردند تا بالاخره بتوانیم روی پای خود بایستیم. من اخلاق کاری خود را از اخلاق آنها الگوبرداری کردم تا بتوانم تحصیلات خوبی کسب کنم، این اولین چیزی است که آنها برای من می خواستند.
کار و زندگی
استوفن ماخر که هنوز یک کارگر سخت است، ارزش تعادل بین کار و زندگی را نیز می بیند و به عنوان رئیس مشترک منابع کاهش استرس و اصطکاک AeroAstro (dREFS) فعالیت می کند، که از طریق آن از سلامت روان دانش آموزان حمایت می کند و به دانش آموزان کمک می کند تا مرزهای سالمی را با خود ایجاد کنند. مشاوران تحصیلی او و همکلاسی هایش با حمایت دپارتمان، یک منطقه انبار را به یک سالن دانشجویی AeroAstro تبدیل کردند که اکنون کاناپه ها، تلویزیون صفحه تخت برای تماشای فوتبال و رویدادهای دیگر، و مکانی را که مردم می توانند در آن استراحت کنند، ارائه می دهند.
شنا و اسکیت‌برد روی رودخانه چارلز و گذراندن وقت با دانش‌آموزان نیز به کیفیت زندگی استوفن ماخر در MIT می‌افزاید. می‌دانم که می‌توانم به هر یک از آنها پیامک بدهم و می‌توانیم به سالن موز برویم یا به سراغ میز پینگ پنگ در زیرزمین برویم یا فقط بعد از کار غذا یا نوشیدنی بخوریم . او می خندد، “میکسولوژی نزدیکترین چیزی است که می توانم با مغز چپ دوگانه ام به هنر برسم.”
