آموزش معلمان و دانش آموزان برای آموزش پایدار موثر

آموزش معلمان و دانش آموزان برای آموزش پایدار موثر

اریکا استافنه (سمت چپ) و استفانی آلستون

چگونه مربیان می توانند دانش آموزان را برای کمک به ساختن آینده ای بهتر توانمند کنند؟ آموزش پایداری در مدارس یک رویکرد مهم است، اما شناسایی موثرترین رویکردها در این زمینه پیچیده و به سرعت در حال تحول می‌تواند چالش برانگیز باشد.

برای کمک به این فرآیند، مدرسه آب و هوای کلمبیا برنامه تحقیقاتی سیاست و مدیریت پایداری و رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی با بنیاد تنسنت برای ایجاد مجموعه ای از ماژول های آموزشی پایدار برای دانش آموزان دوره راهنمایی همکاری کردند. این ماژول ها که همگی به زبان انگلیسی توسعه یافته اند، در یک مدرسه دو زبانه در شنژن چین به صورت آزمایشی اجرا خواهند شد. برنامه درسی را می توان به راحتی با تنظیمات دیگر از جمله ایالات متحده تطبیق داد

ماژول های برنامه درسی هفت موضوع مرتبط با هم پایداری را پوشش می دهند، از علم تغییرات آب و هوا و انعطاف پذیری اقیانوس ها گرفته تا انرژی های تجدیدپذیر و شهرهای پایدار. این ماژول ها برای کمک به دانش آموزان طراحی شده اند که پایداری را به عنوان یک سیستم شامل بسیاری از مسائل زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی مرتبط با یکدیگر درک کنند. و قدردانی از پیچیدگی های سیاست های پایداری، به ویژه زمانی که بسیاری از سهامداران با منافع متفاوت و متضاد درگیر هستند. هر ماژول شامل یک نمای کلی محتوای اساسی، مطالعات موردی، یادگیری مبتنی بر پروژه و فعالیت های دانش آموز، و همچنین منابع و طرح های درسی برای معلمان است.

تابستان گذشته، تیم تحقیقاتی از دو معلم مدرسه دولتی، اریکا استافنه و استفانی آلستون، به عنوان بخشی از پروژه استقبال کردند. تجربه پژوهشی بنیاد ملی علوم برای معلمان (RET) برنامه Stafne و Alston در حال کمک به دو برنامه درسی نهایی در مورد شهرهای پایدار و انرژی های تجدیدپذیر برای کلاس های 11 و 12 هستند.

اریکا استافنه 22 سال است که در مدرسه دولتی تحصیل می کند و در حال حاضر علوم محیطی و علوم زمین را در دبیرستان Independence در شهر نیویورک تدریس می کند. Stafne در حال کار بر روی یک ماژول در مورد شهرهای پایدار، ایجاد مطالعات موردی و فعالیت هایی در مورد موضوعاتی مانند سیستم های حمل و نقل و مواد غذایی است. دانش‌آموزان انتخاب‌های شخصی و خانوادگی خود را ارزیابی کردند، تاب‌آوری جامعه خود را اندازه‌گیری کردند و طرح خود را برای شهری پایدار ایجاد کردند.

استفانی آلستون معلم دبیرستان چارلز فلاورز در بالتیمور، مریلند است. او در حال حاضر علوم محیطی، زمین و فضا، و سیستم های بیوژئوشیمیایی را تدریس می کند. در طول برنامه RET، آلستون روی یک ماژول یادگیری انرژی های تجدیدپذیر کار کرد، برنامه ها و منابع درسی دقیق را با استفاده از ابزارهای یادگیری مبتنی بر وب و برنامه، و همچنین آزمایش های عملی توسعه داد.

این معلمان نظرات خود را در مورد تجربه RET و برخی از مسائل کلیدی در آموزش توسعه پایدار در پرسش و پاسخ زیر به اشتراک گذاشتند.

برنامه RET از چه جهاتی به توسعه حرفه ای شما در مطالعات پایداری کمک کرده است؟

Stafne: معلمان کلاس اغلب در انزوا کار می کنند، و بنابراین برنامه RET فرصتی باورنکردنی برای کار در کنار متخصصان در تحقیقات و آموزش آب و هوا و پایداری بود. این که بتوانیم دانشمندان را در مورد تحقیقات فعلی خود و کاربرد آن به اشتراک بگذاریم، سؤال بپرسند و سپس این یادگیری جدید را در برنامه درسی کلاس به کار ببریم، بسیار ارزشمند بود.

به نظر شما بزرگترین چالش برای آموزش پایداری چیست؟

آلستون: بزرگترین چالش مقاومت در برابر تغییر و انطباق سیستم آموزشی با آموزش پایدار است. از دیگر چالش‌ها می‌توان به عدم مرتبط بودن علوم محیطی، نبود دستور کار در تدوین برنامه‌های درسی، عدم دسترسی به منابع مناسب و عدم مهارت در روش‌های نوآورانه اشاره کرد و همچنین ممکن است کارکنان آموزشی نتوانند حمایت لازم را برای همکاری مناسب ارائه دهند.

Stafne: دانش‌آموزان اغلب برای دیدن نیاز به پایداری تلاش می‌کنند، زیرا نمی‌دانند من آنرا حس میکنم تاثیرات منفی انتخابات ناپایدار انتخاب‌هایی مانند خوردن غذاهای ارگانیک محلی یا پرهیز از مد سریع هزینه بیشتری دارند، که باعث می‌شود پایداری برای دانش‌آموزان دارای وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین‌تر از دسترس خارج شود. برنامه درسی که ما ایجاد کرده ایم به دانش آموزان اجازه می دهد تا با مسائل جهانی در سطح شخصی ارتباط برقرار کنند.

بزرگترین تفاوت بین آموزش پایداری و سایر موضوعات چیست؟

Stafne: بیشتر موضوعات دیگر دانش آموزان را در نقش ناظر قرار می دهند. تاب آوری باعث می شود دانش آموزان بر اساس مشاهدات خود واکنش نشان دهند و آنها را به مهندسان، حل کننده های مسئله و عوامل تغییر شکل دهند. پایداری به دانش آموزان این فرصت را می دهد که به جای شرکت کنندگان منفعل، یادگیرندگان فعال باشند.

آلستون: این نوع آموزش به رویکردهای سایت محور و پروژه محور بیشتری نیاز دارد. آموزش تاب آوری همچنین به ما یادآوری می کند که آموزش یک پروژه مدنی مبتنی بر دستورالعمل های کلاس درس و جامعه است. بنابراین، ارتباطات کلاسی و پروژه های دانش آموزی باید با جامعه محلی مرتبط باشد و پروژه ها باید طوری طراحی شوند که به دانش آموزان اجازه دهند تا در جوامع خود تفاوت ایجاد کنند.

چگونه با ماهیت بین رشته ای آموزش پایدار برخورد می کنید؟

Stafne: ماهیت میان رشته ای پایداری یکی از قدرتمندترین بخش های موضوع است. برخی از دروس علوم برای دانش‌آموزان طرد می‌شوند، زیرا ریاضی سنگین هستند یا دانش‌آموزان قبلاً معتقدند که «در علم خوب نیستند». نکته کلیدی این است که انواع فعالیت ها، موضوعات و تجربیات در دوره تحصیلی گنجانده شود تا هر دانش آموز بتواند نقطه ورود در محتوا پیدا کند و هر دانش آموز بتواند یادگیری را به زندگی شخصی خود متصل کند.

آلستون: اینجاست که یادگیری فعال، مبتنی بر پروژه و میدانی بسیار مهم و مؤثر است. در طول یادگیری پروژه محور، زمانی که دانش آموزان یک مشکل خاص را حل می کنند، می توانند به طور فعال دانش را از چندین رشته به هم متصل کرده و به کار گیرند.

چه زمینه های توسعه حرفه ای برای معلمان آموزش پایدار بیشتر مورد نیاز است؟

آلستون: انتقال جامعه به پایداری مستلزم مشارکت فعال همه شهروندان است و آموزش نقش کلیدی در تسهیل این امر، به ویژه در میان نسل‌های جوان دارد. توسعه حرفه ای سنگ بنای تضمین منابع آموزشی کافی، آموزش مؤثر و محتوای برنامه درسی برای دستیابی به آموزش پایدار عادلانه است.

Stafne: معلمان نیاز به دسترسی به دانش پژوهان و متخصصان پایداری و همچنین فرصت هایی برای به اشتراک گذاشتن یادگیری خود و همکاری با سایر مربیان دارند. ادامه توسعه حرفه ای با فضایی برای یادگیری، ایجاد، اعمال، بازتاب و تجدید نظر در برنامه درسی بسیار تاثیرگذار خواهد بود.

وقتی نوبت به آموزش مؤثر پایداری می‌رسد، مربیان و مدیران مدارس به فرصت‌ها، بسترها و شبکه‌هایی برای اشتراک‌گذاری و تبادل ایده‌ها، بهترین شیوه‌ها و منابع نیاز دارند. آموزش پایداری یک مؤلفه ضروری است که نسل‌های فعلی و آینده را قادر می‌سازد تا رفاه جامعه و همچنین اکوسیستم مشترک ما را ارتقا دهند. موفقیت آن بر اساس تلاش‌های مشترک بسیاری از مردم – سیاستمداران، رهبران مدارس، مربیان، والدین، دانش‌آموزان، صنایع و موسسات تحقیقاتی مانند مدرسه آب‌وهوای کلمبیا – ایجاد می‌شود و برای همه گونه‌های روی کره زمین مفید خواهد بود.

آنی وانگ همکار پژوهشی در برنامه تحقیقاتی مدیریت و سیاست پایداری موسسه زمین است.

اریکا استافنه معلم علوم مدرسه دولتی نیویورک در دبیرستان ایندیپندنس، سفیر آموزش ناسا CCRI و عضو معلم ریاضی کارشناسی ارشد برای آمریکا است.

استفانی آلستون معلم دبیرستان چارلز فلاورز در بالتیمور، مریلند است که علوم محیطی، زمین و فضا و سیستم های بیوژئوشیمیایی را برای کلاس های 9 تا 12 تدریس می کند.